Model usamodzielnienia
młodzieży opuszczającej domy dzieckaKompleksowe wsparcie dzieci z domów dziecka i młodzieży w usamodzielnieniu
Zakres wsparcia w procesie usamodzielnienia obejmuje kompleksowe działania dostosowane do indywidualnej sytuacji każdej osoby.
Wsparcie często rozpoczyna się już na etapie pobytu młodej osoby w domu dziecka, co pozwala wcześniej przygotować ją do samodzielnego życia i stopniowo budować niezbędne kompetencje.
Diagnoza sytuacji i potrzeb
rozpoczyna proces i pozwala na dokładne zrozumienie aktualnych wyzwań oraz określenie kierunków dalszego wsparcia.
Indywidualny plan usamodzielnienia
jest tworzony na podstawie diagnozy sytuacji i potrzeb oraz uwzględnia cele, możliwości i zasoby wychowanków domów dziecka.
Stała asystentura i mentoring
to kolejne elementy, które zapewniają regularne wsparcie specjalisty na każdym etapie wprowadzania zmian.
Wsparcie psychologiczne i prawne
jest dostępne dla podopiecznych Fundacji i pomaga im w radzeniu sobie zarówno z trudnościami emocjonalnymi, jak i kwestiami formalnymi.
Aktywizacja zawodowa i edukacyjna
obejmująca konkretne działania wspierające rozwój wychowanków domów dziecka. W ramach tego obszaru oferowane są kursy i szkolenia zawodowe, możliwość podnoszenia kwalifikacji, a także wsparcie w odkrywaniu własnych predyspozycji i budowaniu ścieżki kariery. Ważnym elementem aktywizacji zawodowej jest również wzmacnianie motywacji, rozwijanie umiejętności potrzebnych na rynku pracy oraz przygotowanie do aktywnego poszukiwania zatrudnienia.
Elastyczność
to ważne założenie programu. Nawet w przypadku przerwania udziału, młody człowiek ma możliwość powrotu do wsparcia w dowolnym momencie.
Całość działań ma na celu wzmocnienie samodzielności oraz poprawę jakości życia wychowanków placówek opiekuńczo-wychowawczych.
Efekt: samodzielność, bezpieczeństwo, stabilność, pewność siebie.
